art, tech & fun
Media Art Festival met Expo tijdens de Dutch Design Week van 17-25 oktober 2026 en langer @Veem Eindhoven.
Met projecten die opereren op het snijvlak van kunst en technologie stelt Manifestations je de vraag hoever techniek je wereld, denken en handelen bepaalt.
Nieuwsgierig naar Virtuele Werelden? Bezoek ze hier.
Goed gevuld met jong talent & prikkelende projecten belooft de expositie weer het meest spraakmakende onderdeel van de Dutch Design Week te worden.
Dit jaar fysiek en online.
Scroll naar onder op deze website, en bekijk de filmpjes.
nieuwsbrief
Schrijf je in voor regelmatige updates & herinneringen!
programma
thema 2026
Alle speciaal voor Manifestations geselecteerde kunstenaars, designers en projecten.
Deze pagina wordt wekelijks geupdate.
1. Censorship & Taboo
Digitale technologie bepaalt steeds vaker welke informatie zichtbaar wordt, welke stemmen worden versterkt en welke ongemerkt verdwijnen.
Deze programmalijn onderzoekt hoe politieke systemen, algoritmen, AI en platformen invloed uitoefenen op vrijheid van meningsuiting en publieke beeldvorming.
Surveillance Exclusion Mask
Centraal staat een transparant masker dat biometrische herkenningspunten vervormt en AI-gebaseerde gezichtsherkenning vanuit verschillende hoeken verstoort, terwijl gezichtsuitdrukkingen en menselijk contact behouden blijven. Het ontwerp reageert op de groei van megadatabanken, camera’s met hoge resolutie en commerciële partijen die realtime persoonsgegevens inzetten voor profilering en advertenties.
Het werk maakt zichtbaar dat gezichtsherkenning niet langer alleen een veiligheidsinstrument is, maar ook onderdeel is geworden van economische en maatschappelijke machtsstructuren. Van Leeuwenstein stelt fundamentele vragen over privacy, autonomie en de mogelijkheid om zelf regie te houden over je identiteit.
Als ankerwerk opent dit de tentoonstelling met een direct herkenbare ervaring. Het laat zien dat censuur vandaag de dag niet alleen bestaat uit het verbieden van woorden, maar ook uit technologie die bepaalt wie wordt gezien, gevolgd of geanalyseerd.
This Is How They Take Away Your Freedom
De bezoeker betreedt een donkere ruimte met een vervallen straatmuur, een geldautomaat en drie oude telefooncellen. Wat begint als een onschuldige handeling – geld opnemen – verandert in een interactieve theatrale ervaring waarin een anonieme bron vertelt over een geheim handboek, manipulatietechnieken, massasurveillance en mechanismen van macht.
Met haar achtergrond in theater en performance bouwt Boonstra een installatie waarin de bezoeker niet alleen toeschouwer is, maar zelf onderdeel wordt van het systeem. Het werk laat zien hoe vrijheid ongemerkt kan worden ingeperkt door ogenschijnlijk kleine keuzes en subtiele vormen van beïnvloeding.
Waar Van Leeuwenstein de technische infrastructuur van surveillance blootlegt, maakt Boonstra de maatschappelijke gevolgen ervan voelbaar. Samen vormen beide werken een krachtige introductie op de centrale vraag van MUTE: wie bepaalt wat gezegd en gedaan mag worden?
Trapped By Design – Labubu
AI en Autonomous Weapons
Thijmen Schep onderzoekt hoe technologie onze vrijheid, privacy en maatschappelijke verhoudingen beïnvloedt. In zijn werk maakt hij de vaak onzichtbare impact van data, algoritmes en kunstmatige intelligentie zichtbaar en bespreekbaar. Hij is bekend van het concept Social Cooling, dat beschrijft hoe mensen hun gedrag aanpassen wanneer zij voortdurend worden gevolgd, beoordeeld of gemonitord.
Voor Manifestations ontwikkelt Schep nieuw werk rond kunstmatige intelligentie en autonome wapensystemen. Het project onderzoekt de ethische en maatschappelijke gevolgen van technologieën die zelfstandig doelwitten kunnen selecteren op basis van kenmerken van specifieke bevolkingsgroepen. Daarmee stelt het werk urgente vragen over macht, controle, discriminatie en de rol van algoritmes in toekomstige conflicten.
Naast zijn artistieke praktijk adviseert Schep organisaties en overheden over technologie en privacy. Hij is auteur van het boek Design My Privacy, medeoprichter van SETUP en ontving met het project Candle een Dutch Privacy Award.
i love a good war | mass surveillance is good actually
Diana creëert digitale werelden waarin kunstmatige intelligentie, internetcultuur en hedendaagse machtsstructuren samenkomen. Haar werk beweegt zich op het snijvlak van fascinatie en ongemak. Met behulp van AI bouwt zij vervreemdende universums die tegelijk aantrekkelijk, absurd en confronterend zijn.
Bij Manifestations toont Diana werk geïnspireerd door de esthetiek van AI-cultuur en online beeldvorming. In een visuele stijl die doet denken aan de hyperrealistische en ogenschijnlijk onschuldige beeldtaal van kunstenaars als Pınar Yoldaş, onderzoekt zij thema’s als massale surveillance, digitale controle en de vervagende grens tussen individu en collectief.
Haar werk stelt vragen over een toekomst waarin observatie de norm wordt en privacy steeds meer plaatsmaakt voor transparantie. Is voortdurend bekeken worden een bedreiging voor vrijheid, of ontstaat er juist een nieuwe vorm van verbondenheid? Door deze ideeën te verpakken in verleidelijke en soms humoristische beelden, nodigt Diana bezoekers uit om hun eigen relatie met technologie, toezicht en autonomie opnieuw te onderzoeken.
mass surveillance is good actually… if you understand its true nature… it is simply society experiencing itself… when the state watches you, you are one in unity with the universe… when we can see the actions of all.. the illusion of privacy lifted.. the shroud of doubt removed
Cyberaware
Onze digitale wereld verandert sneller dan ons bewustzijn het kan bijhouden. We weten dat er camera’s hangen in de openbare ruimte en passen ons gedrag daarop aan, maar online geven we vrijwillig onze data weg zonder het door te hebben. Dat is de paradox: Waarom ben je offline alert, maar online naïef?
Gaza Strips
Serie smalle satellietbeelden uit Google Maps van Gaza. Waar ooit leven was, zijn nu vooral puin, zand en bulldozersporen zichtbaar. Op één van de beelden staat nog altijd de beoordeling van een kleuterschool: “A distinctive and creative kindergarten.” Een pijnlijke herinnering aan een plek die inmiddels verdwenen is.
Samen leggen beide werken de afstand bloot tussen de ontwikkeling van wapens en de gevolgen ervan. Hoe ver staan we eigenlijk af van oorlog wanneer zij onderdeel wordt van onze economie, technologie en dagelijkse werkelijkheid?
Would Not Recommend
Een virtuele bot dwaalt door de stad en klaagt erover. Tijdens zijn ronddwaaltocht verzamelt de bot negatieve recensies van Google Maps en leest vervolgens de meest boze opmerkingen van mensen voor.
You May Also Like
Neem plaats achter een scherm dat doet denken aan een gokautomaat. Je scrollt, klikt en blijft maar doorgaan. De oneindige scroll van sociale media werkt als een slotmachine: iedere nieuwe swipe belooft een volgende beloning.
Vanuit haar persoonlijke worsteling met telefoon – verslaving onderzoekt Maria Mombers de relatie tussen mens en machine. De installatie laat zien hoe dopamine, algoritmes en beloningsmechanismen je steeds opnieuw laten terugkomen. De eindeloze stroom aan aanbevelingen vormt een feedbacklus die ongemerkt steeds meer invloed krijgt op je dagelijks leven.
Als algoritmes steeds bepalen waar we naar kijken, waar we onze tijd aan besteden en wat we belangrijk vinden… hoeveel van onze stem is dan nog echt van onszelf? En hoeveel wordt ongemerkt voor ons bepaald?
2. Unspoken
Niet alles wat betekenisvol is, wordt uitgesproken. Schaamte, trauma, zorg en kwetsbaarheid blijven vaak buiten het publieke gesprek.
Unspoken richt zich op de ruimte tussen spreken en zwijgen en laat zien dat juist het onuitgesprokene veel vertelt over onze samenleving.
In 36,000 Ways
Voor 36,000 Ways verzamelde Karim Ben Khelifa fragmenten van raketten aan de frontlinie in Oekraïne. Bezoekers worden uitgenodigd om één van deze fragmenten in hun hand te nemen. Terwijl zij het fragment vasthouden, wordt hun hartslag teruggegeven via een lage, ondergrondse luidspreker. De trillingen resoneren door het lichaam en creëren een intense fysieke ervaring. Het werk verbindt een tastbaar overblijfsel van oorlog met de directe reactie van het eigen lichaam.
Een confronterende ervaring voor mensen die niet in een oorlogsgebied leven. Door een fragment van een raket vast te houden en de reactie van hun eigen lichaam te voelen, worden bezoekers voor even verbonden met een werkelijkheid die voor miljoenen mensen dagelijks is.
Karim Ben Khelifa is een Belgisch-Tunesische kunstenaar die onderzoekt hoe mensen zich verhouden tot gewapende conflicten. Vanuit zijn achtergrond als oorlogscorrespondent maakt hij werk over de manier waarop oorlog wordt ervaren, herinnerd en verbeeld.
titel hipsick
Hipsick staat bekend om haar rauwe Rotterdamse technobeats, gecombineerd met mediakunst, theater en verhalen over systeemfalen, sociale normen en emotionele worstelingen. Haar werk beweegt zich tussen performance, muziek en kunst installatie en zoekt bewust de spanning op tussen het persoon – lijke en het maatschappelijke.
Normaal gesproken presenteert Hipsick haar werk in de vorm van live performances. Voor Manifestations ontwikkelt zij op speciaal verzoek een nieuwe presentatie die gedurende het hele festival aanwezig is. Zo kunnen bezoekers op ieder moment kennismaken met haar werk, zonder afhankelijk te zijn van een specifiek optreden of tijdstip.
Met haar kenmerkende mix van geluid, beeld en emotie brengt Hipsick thema’s als vervreemding, druk van sociale systemen en menselijke kwetsbaarheid op een directe en fysieke manier tot leven.
La Danse
La Danse doet denken aan Picasso’s trieste harlekijn, maar vertoont ook gelijkenissen met een middeleeuws skelet dat door middel van een dans de pest probeert te bezweren en te verdrijven. Het werk is representatief voor de verontrustende, soms sinistere en zelfs gruwelijke thematiek die kenmerkend is voor Folkert de Jongs oeuvre.
Folkert de Jong is beeldhouwer en tekenaar. Hij studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en de Rijksacademie van Beeldende Kunsten, beide in Amsterdam. Tijdens zijn opleiding raakte hij gefascineerd door ‘mensen die totaal door het lint gaan’. Die fascinatie leidde tot een duister, absurdistisch en morbide universum bevolkt door zombies, mutanten, maniakken, schedels en skeletten, waarmee hij zijn publiek tegelijkertijd verleidt en confronteert.
De Jongs beelden verwijzen zowel naar de geschiedenis en de beeldhouwkundige traditie als naar thema’s uit de populaire cultuur, zoals horror, strips en fantasy. Hij werkt niet met klassieke materialen als brons of marmer, maar met alledaagse materialen zoals piepschuim en purschuim. Deze materialen zijn sterk bepalend voor zijn kenmerkende kleurgebruik, met tinten als babyblauw en vuilgeel.
Aanvankelijk maakte De Jong vooral ‘omgevingen’: opstellingen van beelden die een eigen wereld vormen en waarin bezoekers kunnen ronddwalen. Zo realiseerde hij in 2000 voor de Vleeshal in Middelburg het project The Ilemauzer, genoemd naar een personage uit een zeventiende-eeuws verhaal over heksenjacht.
titel KATRIJN WESTLAND
Wanneer je plaatsneemt en het voorzichtig vasthoudt, komt deze zachte, bewegende textielvorm tot leven. Luchtkamers in het textiel reageren op jouw aanraking en zorgen voor subtiele bewegingen. Hoe zorgvuldiger je ermee omgaat, hoe meer het terug lijkt te geven.
Katrijn Westland onderzoekt hoe mensen een relatie kunnen opbouwen met materialen. In plaats van textiel als een gebruiksvoorwerp te zien, nodigt ze bezoekers uit om het te benaderen als iets dat aandacht, zorg en nabijheid nodig heeft. Bijna alsof je een baby of een kwetsbaar dier vasthoudt.
Het werk stelt een eenvoudige maar indringende vraag: hoe communiceren we zonder woorden? Kunnen aanraking, aandacht en zorg een vorm van taal zijn? En wat gebeurt er wanneer we niet spreken, maar luisteren naar de subtiele reacties van iets dat geen stem heeft?
Geinspireerd op o.a. Bart Hess, die wij in 2021 aan Katrijn Westland (toen graduate ArtEZ) koppelden voor Manifestations. Inmiddels is Katrijn gevraagd tijdens DDW voor Textile innovation Labs in Klokgebouw en vanuit haar masteropleiding in de Kazerne.
Spoiled Milk
Een alledaags zuivelproduct wordt ingezet om verbanden tussen white supremacy, vrouwelijkheid, feminisme en de ontmenselijking van de melkkoe zichtbaar te maken.
The Slime Behind Your Eyes
Warme vloeistof druipt uit mijn ingewanden.
De zon schijnt zo fel in de ochtend.
Mijn gevoel van zelf spuug ik uit,
om deel te worden van het water in de gootsteen.
In deze langdurige performance omarmt een trans performer een reusachtige slak. De beschadigde huid, bedekt met honderden kleine krasjes, blijft zichtbaar. Het lichaam wordt kwetsbaar, tastbaar en onderdeel van een andere vorm van communicatie.
Geïnspireerd door de manier waarop slakken en naakt – slakken via slijm met elkaar communiceren, onderzoekt Nik Esmeijer hoe ook mensen op andere manieren verbin – ding kunnen maken. Slakken gebruiken chemoreceptoren om te ‘proeven’ waar ze zijn en met wie ze zijn. Bovendien kunnen zij tegelijkertijd mannelijk én vrouwelijk zijn.
The Slime Behind Your Eyes bevraagt ideeën over gender, heteronormativiteit en voortplanting, en verkent queer en aseksuele vormen van intimiteit, verbinding en communi – catie.
Wat als de natuur laat zien dat onze ideeën over mannelijk, vrouwelijk en intimiteit helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn? Welke vormen van samenleven worden nog nauwelijks gezien of gehoord?
Detailed Talks Conversation Cabinet
“Ik voel me gezien door dit werk.” Dat is een reactie die Amber regelmatig hoort. Als sociaal ontwerper met autisme en ADHD ontwikkelde zij een plek waar mensen die zich alleen voelen in hun manier van zijn, elkaar kunnen ontmoeten en beter begrijpen. De installatie bestaat uit een verzameling conversation starters en een workshopruimte waar handgetekende associatiekaarten, beelden, metaforen en objecten het gesprek op gang brengen. Door niet alleen woorden te gebruiken, maar ook zintuigen en verbeelding, ontstaat ruimte voor een andere manier van communiceren. Het werk nodigt bezoekers uit om te vertragen, echt te luisteren en nieuwsgierig te zijn naar het perspectief van de ander. Je ontdekt dat twee mensen naar precies hetzelfde kunnen kijken, maar het totaal anders kunnen ervaren. En dat die verschillende perspectieven niet tegenover elkaar hoeven te staan, maar juist naast elkaar kunnen bestaan. En misschien voel je je daardoor zelf ook een beetje meer gezien.
Breathing: Inside/Out
Adem uit in de installatie en word onderdeel van een levend experiment. De micro-organismen en schimmelsporen die je met iedere ademhaling uitstoot, worden onderdeel van een groeiend ecosysteem.
Lucht is daarbij meer dan lege ruimte. Het is een gedeelde leefomgeving waarin mensen, schimmels en andere micro-organismen zich verplaatsen. Via onze huid, kleding en adem reizen ze met ons mee en overschrijden ze de grenzen van wat wij als ‘onszelf’ beschouwen.
De bio-artinstallatie stelt een eenvoudige maar confronterende vraag: bestaan we eigenlijk wel als volledig afzonderlijke individuen? Of delen we ons lichaam met miljoenen andere levens vormen? En wat betekent dat voor ons idee van schoon, vies, eigen en vreemd?
Ondergrondtoon
Ga op het platform liggen en sluit je ogen. Door infrasonische trillingen ervaar je geluid niet via je oren, maar via je lichaam. De compositie open – baart zich pas wanneer je fysiek contact maakt met het werk.
Door onder de grens van het hoorbare te werken, verlegt Wouter van den Elzen de aandacht van kijken en luisteren naar voelen. Je bent niet langer een toeschouwer op afstand, maar wordt onderdeel van de installatie. Je lichaam is tege – lijkertijd luisteraar, instrument en ontvanger.
Ondergrond is ontstaan uit een onderzoek naar kunstwerken die zich niet laten vastleggen of documenteren. Wat na afloop overblijft, is geen opname of afbeelding, maar een herinnering die nog lang door je lichaam blijft resoneren. Wat gebeurt er wanneer je iets alleen kunt ervaren door het te voelen?
My Room Is Our Room <3
Eeuwenlang was de slaapkamer de plek waar meisjes het grootste deel van hun tijd doorbrachten. Terwijl jongens werden aangemoedigd om de wereld te ontdekken, werd de slaapkamer voor veel meisjes een plek van identiteitsvorming, maar ook van afzondering. Juist daar ontstonden vriendschappen, verhalen en ervaringen die zelden een plek kregen buiten de vier muren van de slaapkamer.
Met My Room is Our Room <3 geeft Benedetta Faccani die ruimte een nieuwe betekenis. De slaapkamer wordt niet langer een privéplek, maar een plek waar kennis, ervaringen en verhalen worden gedeeld. Voor Benedetta staat ‘het meisje’ niet voor leeftijd of biologie, maar voor iedereen die bestaande normen durft te bevragen en ruimte maakt voor zachtheid, speelsheid en een andere manier van samenleven.
De installatie bestaat uit twee verbonden ruimtes. In de eerste ruimte neemt een video-essay je mee in Benedetta’s onderzoek. Daarachter stap je een afgeschermde slaapkamer binnen. Achter de gordijnen staat een eenpersoonsbed dat is verlengd om ruimte te maken voor anderen. Buiten hangen huisregels, geïnspireerd op regels uit meisjeskamers én queer communities. Niet om mensen te beperken, maar om de voorwaarden te scheppen voor een ander soort ontmoeting.
Tijdens Manifestations wordt de slaapkamer geactiveerd door gesprekken met bezoekers. Zo groeit een levend archief van van stemmen en ervaringen die lange tijd binnenkamers bleven.
RESIDUE
interactieve installatie die bezoekers via een dieptesensor omzet in data en toevoegt aan een archief dat nooit reset. Over drie schermen volgt het werk de volledige cyclus van surveillance: observatie, opslag en een algoritmisch oordeel, zonder ooit een naam te kennen.
Temple of Saj’tal
Stap een fictieve wereld binnen die tot in het kleinste detail is uitgewerkt. Kaarten, objecten, geluid en licht vormen samen een complete beschaving die doet denken aan fantasywerelden als Dungeons & Dragons. Toch gaat deze installatie niet over ontsnappen aan de werkelijkheid.
Voor Harrison Holland zijn verzonnen werelden een manier om onze eigen samenleving beter te begrijpen. Juist doordat alles vreemd en onbekend is, ga je nadenken over de regels, systemen en overtuigingen die wij vanzelfsprekend zijn gaan vinden.
In plaats van een verhaal op een scherm te bekijken, stap je er zelf middenin. Zo word je uitgenodigd om verbanden te leggen tussen fictie en werkelijkheid. Hoe weet je eigenlijk wat echt is? En hoeveel van wat wij als vanzelfsprekend beschouwen is uiteindelijk ook maar een verhaal waar we samen in zijn gaan geloven?
3. Erased Voices
Niet alle stemmen verdwijnen door openlijke censuur. Veel verhalen raken ondergesneeuwd door historische selectie, dominante beeldvorming of digitale systemen.
Erased Voices onderzoekt hoe kunst vergeten perspectieven opnieuw zichtbaar kan maken.
De Derde Plek
Waar voel je je thuis als de plek waar je vandaan komt is veranderd? Na jaren keerde Mohamad Haj Kasem terug naar Syrië, in de verwachting dat hij zich daar weer thuis zou voelen. Dat gevoel bleef uit. Die ervaring vormde het vertrekpunt voor De Derde Plek.
In deze architectonische installatie onderzoekt Mohamad wat ’thuis’ eigenlijk betekent. Is het een land, een gebouw of een herinnering? Of ontstaat thuis juist op een plek daartussenin, waar verschillende culturen, ervaringen en identiteiten samenkomen?
Beweeg rondom het werk en ontdek de verschillende ruimtes. De Derde Plek nodigt uit om stil te staan bij de vraag waar je je werkelijk thuis voelt en hoe dat gevoel kan veranderen door tijd, oorlog, migratie en persoonlijke ervaringen.
Writing History
Robotarm die geschiedenis schrijft.
Speciale versie van Writing History, ontwikkeld in samenwerking met het Museum aan de A in Groningen. Centraal staat een industriële robotarm die zelfstandig teksten en beelden schrijft, wist en herschrijft op een glazen oppervlak.
Voor deze editie richt het werk zich op het thema MUTE.
De robot genereert teksten rond censuur, zwijgen, macht en stemmen die door de geschiedenis heen zijn onderdrukt, vergeten of bewust uitgewist. Welke verhalen worden doorverteld? Wie bepaalt wat wordt vastgelegd? En welke stemmen verdwijnen uit het collectieve geheugen?
De installatie combineert historische bronnen met actuele gegevens en creëert zo een voortdurend veranderend beeld van verleden en heden. Door teksten steeds opnieuw te schrijven en uit te wissen, maakt Writing History zichtbaar dat geschiedenis geen vaststaand gegeven is, maar een proces dat voortdurend wordt gevormd door perspectief, interpretatie en macht.
Stamppot & Nootmuskaat
Wat als de Nederlandse koloniale geschiedenis wordt herschreven en gerepresenteerd door de chaos van het huidige internetlandschap? In Stamppot wordt openbaar YouTube-materiaal als de relevante historische bron gebruikt. Vanuit een Moluks-Nederlands perspectief worden associatieve beelden asynchroon naast elkaar gezet: documentaire archiefbeelden, Prinsjesdag-fanfares, stamppot tutorials en straatinterviews. Het ‘oer-hollandse’ nonchalante nationalisme wordt bevraagd en naast de generationele pijn van de Molukse geschiedenis gezet.
In Nootmuskaat wordt de Molukse KNIL-soldaat in een absurde hedendaagse context gezet. Het uniform, gemaakt voor gewelddadige doeleinden, wordt nu gebruikt om samen in te spelen. Merel onderzoekt de perceptie van de Molukse cultuur, en de koloniale overblijfselen die te vinden zijn in het alledaags.
Een moderne interpretatie van deze complexe en vaak ondergesneeuwde geschiedenis.
Thales "Martlet" Lightweight Multirole Missile
Thales “Martlet” Lightweight Multirole Missile.
Replica’s van de onlangs ontwikkelde Thales ‘Martlet’-raket.
Thales, een defensiebedrijf, is al bijna twintig jaar nauw betrokken bij de Nederlandse infrastructuur voor openbaar vervoer. Bij elke OV-incheck droegen miljoenen reizigers onbewust bij aan het militair-industriële complex. Te koop aangeboden voor de publiekelijk gerapporteerde geschatte eenheidsprijs van de raketten: ca. € 35.000 per stuk.
De Blauwe Golven Award 2026
kajetanoniszk.com
Mothical Communications
Een enorme bloem opent en sluit zich langzaam voor je ogen. Daan brengt de
subtiele bewegingen van planten tot leven. De lichtdoorlatende bloembladeren tonen
kleuren die insecten wél kunnen waarnemen, maar voor mensen onzichtbaar blijven.
Het werk is geïnspireerd op de manier waarop bloemen en planten communiceren
met insecten. Door robotica, mechanica en elektronica te combineren met zijn
fascinatie voor de natuur, maakt Daan processen zichtbaar die zich normaal buiten
ons blikveld afspelen.
De installatie nodigt uit om met verwondering naar de natuur te kijken.
Hoeveel vormen van communicatie vinden er om ons heen plaats zonder dat we ze opmerken?
En hoeveel blijft er verborgen, simpelweg omdat wij niet in staat zijn het waar te
nemen?
Skin Potions
The Dance in Flow
In een donkere ruimte vallen langzaam druppels water naar beneden. Door een samenspel van licht, geluid en beweging lijken de druppels stil te hangen, van richting te veranderen of te
dansen door de ruimte.
Wildgroei
Wildgroei is een gezamenlijk textielkunstwerk dat stap voor stap groeit, zonder vast plan of eindbeeld. Tijdens het maken gaat het niet om perfectie, maar om experimenteren en durven maken. Zonder zekerheid ontdekken dat juist daar iets ontstaat wat je vooraf nooit had kunnen bedenken. Iedere maker voegt iets toe, waardoor een organisch bloemstuk ontstaat dat voortdurend verandert.
Het begon bij de wortel, teer en kronkelig, soms stug en grof. Van daaruit groeide een bol, een kern vol belofte. Takken volgden. Dik naar dun, grillig en eigenzinnig. Met knoesten, vertakkingen en onverwachte richtingen. Daarna kwamen de bladeren: bleek, bruinig, rafelig. Kwetsbaar en toch aanwezig. En uiteindelijk de bloemen. Kleurrijk. Open. Sommigen nog in knop.
Tijdens Manifestations groeit Wildgroei verder. Op verschillende dagen werken bewoners van Vitalis aan het kunstwerk en gaan zij in gesprek met bezoekers. Welke bloem, tak of herinnering zou jij toevoegen? Ontdek wat er gebeurt wanneer verschillende generaties elkaar ontmoeten en samen bouwen aan hetzelfde verhaal.
Activism = Social Design (Burning Social Problems since 1970)
Roze grafkist bij de Tweede Kamer, Nachtwacht→Krachtwacht, mond getaped tegen femicide en meer!
Ervaar op Manifestations hoe 7000 Dolle Mina’s activisme vormgeven: handmade-DIY-punk, ludiek, vlammend in protest, samen. Met het patriarchaat op mute.
My Little Tragedy karaoke
Plastic beweegt zich met verrassend succes door oceanen, huizen en lichamen. Speelgoedpony noemt dit vooruitgang, want dit zijn onze keuzes. Moeten we deze prestatie bewonderen, of vraagtekens zetten bij de wereld die dit mogelijk heeft gemaakt?
Bekijk projectvideo's hieronder!
quotes
Dit vonden onze bezoekers
“Manifestations slaagt er elk jaar weer in om te laten zien wat er gebeurt als kunst en technologie elkaar raken met sterke curatie en verrassende werken. Het event doet dat op een voor Nederland unieke manier en toont wat wij met technologie doen en andersom wat technologie met ons doet.”
Erwin van de Zande Bright
“Bij Manifestations zie je dingen aan de rand van ontwikkelingen, die je niet snel ergens anders tegenkomt, het is edgy en heeft weinig woorden nodig om te spreken.”
Eric van Eerdenburg Lowlands
“Ik bezoek al jaren de DDW, maar de mooiste tour kreeg ik bij Manifestations.”
Daan De Kort Tweede Kamerlid
“Waardevolle pers-artikelen, uitnodigingen vervolgexposities.
Manifestations heeft mijn positie in de kunst en ontwerperswereld verstevigd.”
Nicole Spit Studio Dáárheen
“Ik ben onder de indruk van de kwaliteiten van Manifestations. Technologie groeit in een razend tempo, laten wij als Eindhoven toonaangevend in de wereld zijn hoe we daarmee om gaan, die power en die mensen hebben wij. Eindhoven365 gelooft in het concept Manifestations en het potentieel ervan.”
Peter Kentie directeur Citymarketing Eindhoven365
“Ik vond Manifestions voor mij een van de hoogtepunten van de Dutch Design Week!
Dat heeft o.a te maken met de diversiteit die jullie in een verhaal bijeen weet te brengen!
Balans in de ruimste zin des woords.”
Ronald Ramakers Glow